I. تعمیر اما نه نگهداری: تلقی «عیب یابی» به عنوان «تعمیرات روتین»
تظاهر نادرست: اعتقاد به "اگر دستگاه همچنان می تواند کار کند، نیازی به نگرانی نیست"، فقط در صورت بروز صداهای غیرعادی، پارازیت یا حتی خاموش شدن، مشکلات را برطرف می کند.
عواقب بالقوه: مشکلاتی مانند تحمل اصطکاک خشک، کشش زنجیر و پیری مهر و موم ممکن است در ابتدا علائم واضحی را نشان ندهند، اما ادامه عملیات فرسودگی و پارگی را تسریع میکند و در نهایت منجر به واکنش زنجیرهای خرابی میشود. هزینه های تعمیر بسیار بیشتر از سرمایه گذاری های پیشگیری است.
رویکرد صحیح: یک طرز فکر «پیشگیری{0}اول» و یک مکانیسم نگهداری پیشگیرانه ایجاد کنید. به شدت به روش های روغن کاری، تمیز کردن و کالیبراسیون برنامه ریزی شده پایبند باشید. حتی اگر تجهیزات به خوبی کار کنند، "بررسی-"های منظم ضروری است.
II. روغن کاری بی دقت: استفاده از نوع نامناسب روغن یا روش های روغن کاری نامناسب
تظاهرات نادرست: استفاده از گریس معمولی به جای گریس تخصصی، یا اعتقاد به "هرچه روغن بیشتر، بهتر"، منجر به ریختن و آلودگی پارچه شود. برخی افراد به دلیل ناراحتی از روغن کاری برای مدت طولانی غفلت می کنند.
عواقب بالقوه: گریس پایین مستعد امولسیون شدن و شکست است و سایش را تسریع می کند. روغن کاری بیش از حد باعث پاشیده شدن روغن و در نتیجه لکه های روغن روی پارچه می شود. روانکاری ناکافی مستقیماً منجر به فرسودگی بلبرینگ می شود. تمرین صحیح: از گریس ترکیبی مبتنی بر کلسیم- استفاده کنید (نقطه ریزش 180 درجه). رول بلبرینگ های فابریک را هر 6 ماه یکبار و یاتاقان های درایو را هر سه ماه یکبار روغن کاری کنید تا از "مقدار مناسب، مکان ثابت و زمان ثابت" اطمینان حاصل کنید.
III. نظافت ناقص: غفلت از گوشه های پنهان
تظاهرات نادرست: فقط قسمت های قابل مشاهده مخزن رنگرزی را تمیز کنید، از تجمع چسب و الیاف در زیر زنجیر، روی سطوح انتهایی غلتک و داخل فیلتر صرفنظر کنید.
عواقب بالقوه: بقایای انباشته شده می توانند سیستم گردش خون را مسدود کنند، بر انتقال کشش تأثیر بگذارند و حتی روی سطح پارچه بیفتند و باعث ایجاد لکه های رنگی یا ساییدگی شوند.
تمرین صحیح: تجمع چسب داخل دستگاه را هر هفته تمیز کنید و غلتک های فولادی ضد زنگ را برای گره های نخ بررسی کنید و از صاف و بدون مانع بودن مسیر راهنمای پارچه اطمینان حاصل کنید.
IV. نادیده گرفتن کالیبراسیون دقیق: اجازه دادن به انحرافات جزئی برای تجمع
تظاهر نادرست: باور به این که "وقتی تنش تنظیم شد، تمام شد" و غفلت از بررسی موازی بودن غلتک، انحنای کشنده یا دقت سنسور برای مدت طولانی.
پیامدهای بالقوه: انحرافات کوچک که در طول زمان انباشته می شوند، می توانند منجر به مشکلات پارچه مانند چین و چروک، کجی پود، و اختلافات{0}}به{1}}لبه به مرکز شوند، که رفع آنها از طریق تنظیمات فرآیند دشوار است.
تمرین صحیح: برای بررسی موازی بودن غلتک، ماهانه از یک ابزار تراز لیزری استفاده کنید. اگر انحراف بیش از 0.1 میلی متر باشد، تنظیمات لازم است. انحنای برانکارد پارچه را هر سه ماه بررسی کنید تا مطمئن شوید که برای نوع پارچه فعلی مناسب است (به عنوان مثال، 4-8 میلی متر برای ابریشم توصیه می شود).
V. سوابق از دست رفته: فرآیند نگهداری غیرقابل ردیابی
تظاهرات نادرست: نگهداری به صورت شفاهی یا از حافظه، بدون سوابق کتبی انجام می شود که منجر به حذف، تکرار یا مسئولیت های نامشخص می شود.
عواقب بالقوه: تعیین آخرین زمان نگهداری و محتوای آن غیرممکن می شود و ردیابی منبع خرابی ها را دشوار می کند و مدیریت چرخه تعمیر و نگهداری علمی را با مشکل مواجه می کند.
تمرین صحیح: یک گزارش تعمیر و نگهداری کاغذی یا الکترونیکی ایجاد کنید، موارد خاص، زمان و اپراتور را برای هر تمیز کردن، روغن کاری و کالیبراسیون ثبت کنید و یک سابقه نگهداری قابل ردیابی ایجاد کنید.
VI. قطع ارتباط بین محیط و عملیات: تمرکز فقط بر تجهیزات و در عین حال نادیده گرفتن عوامل هماهنگ کننده
تظاهر نادرست: تمرکز صرفاً بر تعمیر و نگهداری ماشین در حالی که از نوسانات شدید دما و رطوبت کارگاه غفلت می شود یا اپراتورها از روش های مناسب دوخت و تغذیه پارچه پیروی نمی کنند.
پیامدهای بالقوه: تغییرات محیطی باعث انقباض و تغییر شکل پارچه می شود. عملکرد نامناسب منجر به مشکلاتی مانند علائم همپوشانی و شل شدن علائم تخته می شود که به اشتباه به عنوان خرابی تجهیزات تشخیص داده می شود.
روشهای صحیح: درجه حرارت و رطوبت کارگاه را ثابت نگه دارید، و همزمان آموزش پرسنل را تقویت کنید تا اطمینان حاصل کنید که پیشکاری استانداردها را برآورده میکند، انتهای دوخت صاف است و تغذیه پارچه مرتب است، و به حفاظت هماهنگ از "محیط-ماشین-انسان میرسد.
